Motorreizen USA

Wat een paar jaar geleden met m'n maten onder het genot van een aantal gerstensmoothies als "to do" begon, is nu afgevinkt. Zo'n 30 jaar geleden heb ik met een vriend van me al eens een rondreis door de USA gemaakt. De avonturen en gekkigheid die we toen hebben mee gemaakt deed ons besluiten nooit meer terug te gaan. Het kon immers alleen maar tegen vallen.... Die belofte heb ik verbroken. En maar goed ook. Deze reis is dan ook niet te vergelijken met die van toen. Andere Staten, andere personen, ander moment in mijn leven. Wat betreft die personen.... we zijn al zo'n 14 jaar n Harleyclub, waarbij niemand in het dagelijkse leven hecht is met elkaar. Zien elkaar soms maanden niet. Maar als we bij elkaar zijn staat het rijden en vooral de lol voorop. Een gemêleerd gezelschap met mooie verhalen en uiteenlopende beroepen. Ook deze weken stonden in het teken van rijden en het lachen om alles en niks. Beiden dan ook in overvloed gedaan. Soms misschien ook wel wat te veel. Bijvoorbeeld als je al zo lang op je motor zit dat je bijna in slaap valt en later blijkt dat iedereen dat had. Of dat je kont zo zeer doet dat je niet meer weet hoe je moet gaan zitten. En de lol... die zat 'm vaak in het elkaar af zeiken en voor schut zetten. De tegeltjeswijsheden van Gijs..... Dat waren er zo veel, daar kun je een hele shack (zie dag 13) mee vol schrijven. Of lol om wat er langs kwam lopen. Voornamelijk van het andere geslacht. En er kwam wat voorbij lopen. De Amerikanen... waarvan ik dacht dat "the rednecks" een stel aso's waren, blijken ze ontzettend vriendelijk te zijn. Verexcuseren zich voor vanalles en nog wat. Laten de ander voor gaan in het verkeer en als we met onze Harleys ergens kwamen, waren de mensen enthousiast. Zwaaien, met koplampen seinen en roepen "safe ride!!" ed. hoorde je vaak. Where y'all from? The Netherlands.. oh Norway, that's nice... was dan vaak het antwoord. The Netherlands??.... is it a place in Amsterdam?? Goed luisteren, want de zuiderlingen zijn bijna niet te verstaan. Al helemaal niet als je niet weet wat het onderwerp van het verhaal of vraag is. Alsof ik in Nederland naar een Fries sta te luisteren. Milieuvervuiling is hier geen issue. Ik heb hier per dag meer brullende V8's voorbij zien komen. Of beter gezegd, horen komen dan dat ik in Nederland in een week aan elektrische auto's zie. En dat er power onder de kap ligt dat willen ze laten weten. Regelmatig mezelf kapot geschrokken als er weer eens links en of rechts een oude musclecar het pedaal vol in trapte op het moment dat ze onze groep passeerde. Papieren bekers die per stuk in plastic verpakt zitten... Hier is het Trump die de stemmen kreeg. De brandstof tax moet laag blijven, want ja..de V8 is dorstig...en je moet gewoon met 'n revolver aan je broek rond kunnen lopen. Dat strookt niet met de plannen van Biden. Ik heb niet kunnen wennen aan het verkeer dat op alle stroken even hard gaat, evenals enorme trucks die je voorbij denderen. Soms had ik ze niet in de gaten en voelde ik een duw in m'n rug, veroorzaakt door de luchtverplaatsing. Waar ik ook niet aan kan wennen is het tax en tip systeem. Zijn de prijzen hier al behoorlijk fors, komt er steeds nog 10 tot 25% bij. Voorlopig nog maar niet op m'n bankrekening kijken.. want het ging hard. Om de 2 dagen een ATM zoeken om weer dollars te tappen. Biljetten die allemaal op elkaar lijken... Maar wat is geld, als je een onbetaalbare ervaring mee naar huis neemt..... Mannen, Ronald en "toothpick" Larry bedankt voor deze geweldige roadtrip!!